Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

II C 4531/18 - uzasadnienie Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z 2019-07-02

Sygn. akt II C 4531/18

UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 13 czerwca 2019 roku

Pozwem wniesionym w dniu 14 grudnia 2017 roku w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego L. Z.wL., VI W. C., powód - W. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. domagał się zasądzenia od K. H. kwoty 5 471,86 złotych z ustawowymi odsetkami, a także zwrotu kosztów procesu ( pozew k. 3 - 8). Sprawa została zarejestrowana pod sygn. VI Nc-e 2466707/17. W dniu 2 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy L. Z.w L. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, któremu postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 roku nadano klauzulę wykonalności ( nakaz zapłaty k. 9, postanowienie k. 13).

W dniu 30 kwietnia 2018 roku, pozwany skierował do Sądu Rejonowego L. Z. w L.skargę na orzeczenie referendarza o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty, w której zwrócił uwagę Sądowi na błędny jego zdaniem przebieg dotychczasowej korespondencji w sprawie, która nie docierała do pozwanego. Wniósł on o uchylenie zaskarżonego postanowienia o nadaniu nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności oraz ponowne wysłanie pozwu wraz z nakazem zapłaty na prawidłowy adres do korespondencji pozwanego ( skarga k. 14 - 15),

Postanowieniem z dnia 11 maja 2018 roku Sąd Rejonowy L. Z. w L. uchylił postanowienie referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2018 roku o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 2 lutego 2018 roku w całości ( postanowienie k. 33 - 34).

Po prawidłowym doręczeniu pozwu oraz nakazu zapłaty pozwanemu na podany adres do doręczeń, pozwany skutecznie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości oraz wnosząc o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi według właściwości ogólnej ze względu na jego miejsce zamieszkania ( k. 48 - 49). Wobec tego postanowieniem z dn. 17 lipca 2018 roku Sąd Rejonowy L. Z. w L. przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla W. M.w W. ( sprzeciw od nakazu zapłaty k. 48, postanowienie k. 54).

Sąd Rejonowy dla W. M. zwrócił się 2 listopada 2018 roku do Sądu Rejonowego L. Z. w L. VI W. C.o przesłanie pomocniczego zbioru dokumentów do sprawy Nc-e (...) oraz wezwał pełnomocnika powoda do usunięcia braków formalnych pozwu poprzez wykazanie, że pozew podpisała osoba umocowana do składania oświadczeń woli w imieniu powoda, złożenia pełnomocnictwa w oryginale lub w formie stosownego odpisu, a także złożenia odpisu z odpowiedniego rejestru powoda aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa w terminie dwutygodniowym pod rygorem umorzenia postępowania ( pisma k. 58 – 59).

Pełnomocnik powoda w terminie uzupełnił braki pozwu ( k. 96 - 130). Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2019 roku wyznaczono termin rozprawy na dzień 13 czerwca 2019 roku, zakreślając jednocześnie pozwanemu dwudziestodniowy termin na ewentualne złożenie odpowiedzi na pozew – pod rygorem pominięcia zgłoszonych później wniosków formalnych i dowodowych ( zarządzenie k. 131).

W dniu 14 maja 2019 roku pełnomocnik powoda nadał do Sądu pismo zawierające oświadczenie o cofnięciu pozwu w związku ze spłatą zadłużenia przez pozwanego, wnosząc jednocześnie o zasądzenie od strony pozwanej zwrotu kosztów procesu ( pismo k. 136).

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 203 § 1 kpc pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. Pozew w rozpoznawanej sprawie został cofnięty przed rozpoczęciem rozprawy, dlatego strona pozwana nie musiała więc wyrażać zgody na cofnięcie pozwu. Na gruncie niniejszej sprawy nie zachodziły przesłanki uznania cofnięcia pozwu za niedopuszczalne stosownie do art. 203 § 4 kpc, gdyż nie była to czynność sprzeczna z prawem, z zasadami współżycia społecznego czy zmierzająca do obejścia prawa. Wobec powyższego dalsze postępowanie w sprawie było zbędne, dlatego w pkt. 1 sentencji podlegało ono umorzeniu na podstawie art. 355 § 1 kpc.

Przechodząc do kwestii rozstrzygnięcia o kosztach należy wskazać, iż co do zasady cofnięcie pozwu traktowane jest jako przegranie sprawy ( vide: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 stycznia 2003 roku, I ACz 6/03, OSA 2003, nr 9, poz. 40). Pozwany zaś jest w takim przypadku traktowany jak wygrywający proces. Przy cofnięciu pozwu to z art. 98 § 1 kpc wynika zasada, że strona powodowa, jako przegrywająca sprawę, jest obowiązana do poniesienia kosztów procesu, w tym do zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego, na jego żądanie.

Wyjątek dotyczy jednak wypadku, w którym strona pozwana w toku procesu spełniła dochodzone od niej świadczenie, w rezultacie zaspokajając wymagalne w chwili wytoczenia powództwa roszczenie strony powodowej. Wówczas za stronę przegrywającą proces należy uznawać pozwaną ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 1951 roku, sygn. C 593/51, OSN 1952, nr 2, poz. 49). Potwierdzają to także stanowiska przedstawicieli doktryny zgodnie z którymi pozwany, który zapłacił dochodzoną wymagalną należność dopiero po wniesieniu pozwu, powinien być z punktu widzenia norm art. 98 kpc uważany za przegrywającego sprawę, a w konsekwencji - obowiązany jest zwrócić powodowi koszty procesu ( zob. m.in. Ciepła H. [w:] Piasecki K. (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Tom I. Komentarz do artykułów 1-505 14, Warszawa 2006; postanowienia SN: z dnia 8 lutego 2001 roku, II UKN 14/2001, z dnia 9 czerwca 2000 roku, I PKN 97/00, z dnia 14 maja 1966 roku, I PZ 30/66).

Opisany wypadek zachodzi niewątpliwe na gruncie niniejszej sprawy. Pozwany bowiem spełnił świadczenie w toku postępowania przed pierwszym wyznaczonym terminem rozprawy. Wobec tego o kosztach procesu Sąd orzekł w pkt. 2 sentencji na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc i art. 99 kpc. Pozwany w całości przegrał sprawę i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu ciążył na nim obowiązek poniesienia kosztów procesu, w tym obowiązek zwrotu kosztów procesu poniesionych przez powoda.

Powód poniósł koszty procesu w wysokości 1 851,50 złotych na którą to sumę złożyły się: połowa opłaty sądowej od pozwu w wysokości 34,50 złotych, opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda w osobie radcy prawnego w wysokości 1 800 złotych. Zostało ono ustalone zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2018 roku, poz. 265 ze zm.).

W pkt 3 postanowienia Sąd nakazał zwrócić powodowi ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego L. Z. w L. kwotę 34,50 złotych. Zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 785 ze zm., powoływana dalej w skrócie jako uksc) Sąd z urzędu zwraca stronie całą uiszczoną opłatę od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom, a w braku takich stron - przed wysłaniem zawiadomienia o terminie posiedzenia.

Na gruncie niniejszej sprawy nie zaistniały podstawy do dokonania zwrotu na rzecz powoda całej uiszczonej przez niego opłaty od pozwu, ponieważ cofnięcie pozwu nastąpiło już po wysłaniu odpisu pozwu pozwanym. Pozew został cofnięty już po doręczeniu jego odpisu pozwanemu, co uniemożliwiło zastosowanie w niniejszej sprawie art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. b) uksc.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy zastosowanie miał art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a) uksc stanowiący, że Sąd z urzędu zwraca stronie połowę uiszczonej opłaty od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Z uwagi na fakt, że pozew został cofnięty przed rozpoczęciem rozprawy, na którą sprawa została skierowana, na postawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a uksc należało z urzędu zwrócić powodowi kwotę 34,50 zł ze środków Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego L. Z. w L. tytułem zwrotu połowy uiszczonej przez niego opłaty od pozwu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz treść przepisów prawa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Zarządzenie: odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda.

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Barbara Jarosińska
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
Data wytworzenia informacji: